سلام .فکر کردم بهتر از هر چیزی اینه که با این شعر زیبا و قدرتمند شروع کنم .

روزی ما دوباره کبوتر هایمان را
پیدا خواهیم کرد.
و مهربانی دست زیبایی را
خواهد گرفت .

روزی که کمترین سرود بوسه است .
وهر انسان برای هر انسان
برادر ی است
روزی که دیگر در خانه هایشان را نمی بندند .
قفل افسانه ای است و قلب برای
زندگی بس ...

روزی که معنای هر سخن
دوست داشتن است .
تا تو بخاطر آخرین حرف به دنبال سخن نگردی

روزی که اهنگ هر حرف
زندگی است
تا من بخاطر آخرین شعر رنج جستجوی قافیه نبرم

روزی که هر لب ترانه ای است تا
کمترین سرود بوسه باشد .

روزی که تو بیایی برای همیشه بیایی
و مهربانی با زیبایی یکسان شود
روزی که ما برای کبوتر هایمان دانه بریزیم ....

ومن آن روز را انتظار می کشم
حتی اگر روزی که
دیگر نباشم ...