راستش بنده هميشه دوست دارم بيام و از مطالب دوستان استفاده كنم . مي خواستم عوض 2 سالي كه من زياد حرف زدم و دوستان گوش كردن ، دوستان حرف بزنن و من گوش كنم . اما نمي دونم چرا كسي حرفي نميزنه . يعني از بعد از ياد آوري زيباي خانم رستم صولت كه 7 بهمن بوده تا به حال كه 2 ساعتي هست وارد 14 اسفند شديم هيژ (همون هيچ خودمون با تاكيد) خبري نيست .

داستان بر و بچه هاي كلاس ما تمومي نداره . البته داستان آدم ها هيچ وقت تمومي نداره اما دوستان كلاس داستانشون داستان ديگري است . غير از حرف ها و گفتار هاي نظرات اون چه كه هميشه در خفا باقي مي مونه تا كسي زبونم لال بهش بپردازه خبر قبول شدن توي دانشگاه و ازدواج هست . مثلا همين خانم اخلاقي ، كسي نميگه خوب خانم اخلاقي شيريني نمي خواييم ، بالاخره شما الان توي يزد داريد درس مي خونيد يا نه؟ (البته احتمال 95% دارن مي خونن كه بيرجند نيستن ديگه) يا آقا محمد جعفر كه شديدا درگير دانشگاه هستن و از مشهد تكون نمي خورن . والا ما كه سر در نمياريم . همين من . نه كنكور قبول شدم (اصلا كنكور ندادم كه قبول بشم) نه ازدواج كردم (البته مصرانه هي ميرم خاستگاري تا بالاخره كسي ما رو به غلامي بپذيره) اما هي ميام نظر ميدم ، حرف ميزنم و قص علي هذا .

برا اينكه نگيد نگفت و اينا با اينكه اصلا مهم نيست تا الان يه كلاس مديريت پروژه هاي صنعتي شركت كردم (با آقاي كاظم توي يه روز ميرفتيم صنعتي شريف) و الان هم ترم اول زبان عربي رو تموم كردم و اگر خدا بخواد تا 2 - 3 سال ديگه زبان خارجي دوم رو هم تموم مي كنم ميرم سر سومي :) از ازدواج و اينا هم خبري نيست اما خبري شد عين آدم هاي نديد بديد سريع به همه خبر ميدم (به عالم و آدم با ايميل و پست و اس ام اس و پي ام و غيره و ذلك)

اومدم براي خالي نبودن عريضه حرفي زده باشم . بابا يه حرفي بزنيد ببينيم انشاالله در قيد حياط يا حتي حيات هستيد يا نه!

در پناه خدا شاد و سربلند باشيد .