نوشته هايي برای بودن
ما نسل دومی ها امام رو دیدیم ، دیدیم اما چه دیدنی . دیدیم اما عقلمون قد نمیداد ، احساسی نداشتیم ، علاقه ای رو احساس نمی کردیم و فهمی از عظمتش نداشتیم . دیگه من که مثلا پدر بزرگ کلاس محسوب میشم و حداقل 8 سال از عمرم رو در زمان حضور امام راحل در این دنیا بودم هم فهمی از موضوع نداشتم . فقط روزی رو یادم میاد که مادرم در تنهایی گریه می کرد و توی تلویزیون نشون می داد که مردم به سر و روی خودشون می زدن . یادم میاد اون موقع تبریز بودیم و از احوالات تهران فقط از تلویزیون مطلع می شدیم . جمعیت حاضر در بهشت زهرا رو سال های بعد درک کردم .

ما نسل دومی ها در واحد های درسیمون در کنار معارف و تربیت بدنی و قرآن ، وصایای امام پاس کردیم . درسی نمره بیار که کافی بود یکم بخونیمش ، همین . میگن هر کسی وقت رحلت و از دنیا رفتن ، هر آنچه تجربه کرده رو توی وصیت نامه اش می نویسه و هر آنچه که میخواد آیندگان هم یاد بگیرن در اون میاره . میگن امام 87 سال توی این دنیا زندگی کرده . از حدود 25 سالگی مجتهد بوده و در 60 سالگی مرجع تقلید بوده . عارف ، زاهد، عالم، فیلسوف، سیاست مدار و آگاه به زمانه بوده . کسی که از 19 سالگی فعالیت سیاسی کرده و در 70 و خورده ای سالگی انقلابی عجیب و غریب رو رهبری کرده . این پیشینه پشت وصیت نامه اش ایستاده و از اون حراست میکنه .

ما نسل دومی ها اطلاعاتمون رو از کجا بدست میاریم ، از بلاگ ها ، سایت های خبری ، فیس بوک و توئیتر ، ماهواره و تلویزیون و ...  . تازه وقتی می خواییم حرف هامون رو توجیه کنیم صحبت های دکتر شهید شریعتی رو سر و ته بریده توی بلاگ هامون می نویسیم و اگر کسی ازمون بپرسه این حرف رو دکتر کی و کجا زده خودمون هم نمیدونیم . کتاب ، تاریخ معتبر ، اطلاعات صحیح و خیلی از این جور چیزها هم اصلا رد کارمون نیست و خوندنشون رو اصلا لازم نمی دونیم .

ما نسل دومی ها بین نسل اول و سوم گیر کردیم . نسلی که جان و مال دادن و نسلی که جان و مال دادن رو ندیدن . ما گلوله و بمب دیدیم و آژیر قرمز و زرد و سفید رو درک کردیم و بعدی های ما همیشه در آرامش بودن . آرامشی که گاهی از یادمون و یادشون برده که به چه قیمتی به دست اومده و آرامشی که از یادمون برده چرا داریم و باید چجوری ازش استفاده کنیم .

برای ما نسل دومی ها خواندن و یادآوری تاریخ ، وصیت امام راحل و فهم انقلاب اصلی هست که شاید از یادمون رفته باشه اما وجوبش هیچ وقت کمرنگ نمیشه و منافعش هیچ وقت رنگ نمی بازه .

یاد امام و راه امام (ره) گرامی و پایدار باد .

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم خرداد ۱۳۸۹ساعت 21:52  توسط ع. خوشبختیان (Max) | 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم خرداد ۱۳۸۹ساعت 12:29  توسط فرشته رستم صولت | 
 

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
گفت ، و چقدر زود دير مي شود ، مي گويم دل ها زمان نمي شناسند و تاريخ نمي دانند . دل ها مدرسه نرفته اند تا كلاس تاريخ را چشيده باشند . دل ها هر جا كه باشند مي تپند ، در خاطر دوستان ، در مهر همراهان .
شايد بار ديگر كوه ، بنددره ، چهار ده ، نارمنج ، ....

نوشته هاي پيشين
تیر ۱۳۹۹
شهریور ۱۳۹۸
تیر ۱۳۹۳
فروردین ۱۳۹۳
مهر ۱۳۹۲
شهریور ۱۳۹۲
مرداد ۱۳۹۲
تیر ۱۳۹۲
فروردین ۱۳۹۲
آذر ۱۳۹۱
آبان ۱۳۹۱
مهر ۱۳۹۱
مرداد ۱۳۹۱
تیر ۱۳۹۱
اردیبهشت ۱۳۹۱
اسفند ۱۳۹۰
بهمن ۱۳۹۰
آبان ۱۳۹۰
مهر ۱۳۹۰
شهریور ۱۳۹۰
مرداد ۱۳۹۰
تیر ۱۳۹۰
خرداد ۱۳۹۰
اردیبهشت ۱۳۹۰
فروردین ۱۳۹۰
اسفند ۱۳۸۹
بهمن ۱۳۸۹
دی ۱۳۸۹
آذر ۱۳۸۹
مهر ۱۳۸۹
مرداد ۱۳۸۹
تیر ۱۳۸۹
خرداد ۱۳۸۹
اردیبهشت ۱۳۸۹
فروردین ۱۳۸۹
اسفند ۱۳۸۸
آرشيو
آرشيو موضوعي
کار و اشتغال
کامییوتر و IT
عمومی
خاطرات
محیط زیست
شعر و ادبیات
شخصیت ها
سربازی
جستجو در وبلاگ

جستجوي بلاگ توسط گوگل

پيوندهاي روزانه
سفرنامه مشهد
مقاله ي برنامه نويسي usb
یک درایور ساده برای ویندوز
مثال هایی از کتاب کرک
اسمبلي مخصوص ويندوز XP
آرشيو پيوندهاي روزانه
نويسندگان
والح
سید محمد عابدینی
عفت دروگر
فرشته رستم صولت
مریم عسکری
ابراهیم حسین خانی
الهام زارعی
الهه جباری نیا
بابک نوروزی
ج. سجادی
ح. سعیدی
ح. غلامی
خانم مهندس زهرا احمدی
رضا محمدی پور
س. مزیدی
سعید رضا شهریاری
سید محمد موسوی
ع. خوشبختیان (Max)
ع. رضایی
فاطمه رعیت
محمد جعفر دهقان
مرتضی عباسی
مهدی بهداری
کاظم غضنفری
پيوندها
گروه کامپيوتر 84
گروه شبانه 84
دانشگاه بیرجند
گاهي سنگ صبور
بی همگان
همه چيز در كامپيوتر
وبلاگ کامپیوتری های  85
بچه هاي مخابرات 82 بيرجند
بچه هاي كامپيوتر ورودي 81
دانشگاه بیرجند IT 84 وبلاگ فارغ التحصیلان