یک ماه صبر کردم که جواب نامه آماده بخدمت که فرستاده بودم، بیاید. شش ماه صبر کردم که بخدمت اعزام بشوم. ۱۷ ماه خدمت کردم. و باید دو- سه ماه هم صبر کنم که کارت پایان خدمت را بفرستند !.

همانطور که انتظار می رفت خدمت بیشتر الافی بود. ۲ ماه مثلا آموزش دیدم. ۴ ماه در کرمانشاه - که بدترین روزهایم بود- خدمت کردم. ۴ ماه کرمانشاه، پر از خاطرات تلخی هست که همه روز آرزو می کردم که روزها زودتر تموم بشوند. پاسگاهی سوت و کور، سرمای سه ماه زمستان، تلفن یکطرفه، تلویزیون خراب، چند عدد کتاب مذهبی در نمازخونه، هم صحبتی با چند نفر سرباز که دو تاشون سواد نداشتند، وضعیت غذا که اصلا تعریفی نداشت.

هر وقت میهمانی به پاسگاه می آمد یا کسی زنگ می زد بسیار خوشحال می شدیم. یکی از این میهمانها هادی عزیز بود که با آمدنش به پاسگاه خوشحالم کرد.

بعد از ترخیص از کرمانشاه برای ادامه خدمت به تبریز امدم. بعد از مدت کوتاهی موتور و بی سیم تحویل گرفتم و به تصادفات نگاه می کردم. روزهای خوبی بود. چیزهای زیادی یاد گرفتم. و متاسفانه در اوایل در چند مورد به دلیل بی تجربگی اشتباه نظر دادم.

و بالاخره خدمت هم با روزهای خوب و بدش تموم شد. برای دوستان که خدمت شان را تمام کرده و یا به زودی تمام می کنند آرزوی موفقیت دارم.