سلام . اونقدر سوت و كور شده كه بودن يا نبودنم به دليلي كه همه ميدونن موضوعيت نداره . خواستم ياد آوري خاطرات كنم .

چي از استادام يادمه :

استاد بنايي : بچه ها توي اين دوران كوه بريد (ترم اول) . بايد عدالت رعايت مي شد ، پروژه ي ASP نيومد ، نمره اش رو هم ندادم (18 شدم)
استاد نوابي : شما پيگيري كن ، من هم پيگيري مي كنم تا اسم مدرك درست بشه (هنوز هم پيگيريم ،‌ حتي تا رياست جمهوري)
استاد ولوي : (من گفتم : تركي دميرم كه، فارسي ميگم) ناراحت شد اما فقط يك نمره ي پروژه ي ناقصم رو نداد.
استاد احمدي : رياست گروه كه شيريني نداره ، وقتي دوره ي رياست تموم شد شيريني ميدم .
استاد خاقاني : ما هر ترم 200 تا شاگرد داريم . طبيعتا خيلي زود از يادمون ميرن (راست ترين حرفي كه شنيده بودم ، بخاطر راستگويي و محبتش دوستش دارم)
استاد كدخدا : آقاي خوشبختيان شاگرد هاي خودت هم دير ميان سر كلاس (با همون نگاه شيطنت آميز )  . آدم يا درس مي خونه يا كار ميكنه ، اينا با هم جمع نميشه (ما جمع كرديم ، به زور شد)
استاد خسروي : الان ديگه همتون خوابيد ( كلاس هوش) اين هم از مشكلات كلاس هاي سمعي بصريه ( جسارت و جديتش رو دوست داشتم و تيريپ تهرونيش رو ، با اين كه تهروني نبود)
استاد مالكي : اين رو ميگم اما شما كه نمي فهميد ( تقصير حبيب بود ، بسكه گفته بود ما نمي فهميم و كارداني زيست خونديم )
استاد مهرشاد : آقاي خوشبختيان اينجا شهر ماست ، هر وقت كاري داشتي من توي گروه الكترونيك هستم (شاگردش بودم ، توي اراك ، سال 81 ،‌اعتراف مي كنم با اخلاق ترين و خونسرد ترين استادم بوده)
استاد فرشاد : به قول يكي از دوستان اگر اسلحه داشتم چند تا از اين دانشجو ها رو با گلوله مي زدم (با خودش قر مي زد و تخته رو پاك مي كرد ، من فقط شنيدم ، بچه ها مجبورش كرده بودن يه مساله ي بديهي رو اثبات كنه)
استاد رضوي (معماري) : من تخصص اين مطلب رو ندارم و شايد نتونم كاري كنم (خواهش كرديم و پذيرفت ، از سيستم كلي چيز يادگرفتيم و هر تيم هم يه پروژه ي عملي كار كرد. نمره ها هم خوب شد ، خدا رو شكر)
استاد تولا : ميدوني مثل چي شدي ؟ مثل اين لات هاي كامپيوتري (هميشه بهم تيكه مي اندازه ، اون روز كاپشنم رو انداخته بودم روي دوشم . جديدا مي گفت :) تو كه هنوز توي دانشگاهي ، مگه جديدا دانشگاه نيروي دانشجو (شغل دانشجويي) استخدام كرده!
استاد مزگي نژاد : شما هرچي از عدل الهي ازم بپرسيد ميگم اما خودم هنوز قانع نشدم (اين يعني تحقيق خوب و دقيق)
استاد اقدامي : (3 بار امتحان معادلات پيش ايشون دادم و آخر هم به مساعدتشون قبول شدم،آخرين بار گفت:) شما بخون ، سخت نيست ، بيخودي براي خودت سختش كردي . برو بخون (بسيار دوستش دارم)
استاد زنگويي (معادلات): آقاي خوشبختيان نتونستم بهت نمره بدم (بهش گفته بودم من رو بندازه ، چون امتحانم رو افتضاح داده بودم و از استاد خجالت مي كشيدم اما باز ايشون عذر خواهي كردن، هنوز شرمنده هستم) .
استاد خراشادي : خيلي جالب هست كه كسي شجاعت داشته باشه در حضور جمع عذرخواهي كنه (ما عذر خواهي كرديم و ديگران هم همچنين ، خاطرات خوبش هنوز به يادم هست)
استاد پورشافعي : (از مديريت ضعيف مي گفت و قواعد مديريت مدرن رو آموزش مي داد مي گفت : ) چرا بايد مردم سر يه فيلم كره اي همه پاي تلوزيون باشن و فيلم هاي ايراني اين جذب رو نداشته باشه؟ (خانم ... هم بد گفت و من هم از يانگوم دفاع كردم . هنوز ميرم بيرجند استاد رو مي بينم)
استاد آريان پور : حقيقتا در حقيقت ، در حقيقت حقيقتا (ايشون استاد برنامه نويسي دلفي بودن ؛ نرم افزار مديريت اينترنت دانشگاه كار ايشون بود اما قدرت بيان نداشتن ، يكي از بچه ها مي گفت توي 15 دقيقه 64 بار «حقيقتا در حقيقت» شمرده ) .

يادشون به خير ، شايد كسي رو يادم رفته باشه ، نميدونم .