همانگونه که کودکان اسباب بازی های در هم شکسته خود را به ما می دهند تا تعمیرش کنیم

من هم آرزوهای در هم شکسته خود را به خدا سپردم که رفیقم بود

اما به جای اینکه او را به حال خود بگذارم تا مشغول کار شود ، اطرافش پرسه می زدم به خیال خود سعی می کردم کمکش کنم

سرانجام حوصله ام سر رفت ، آنرا از دستش ربودم و فریاد زدم چرا اینقدر معطل می کنی؟

گفت: فرزندم چکار می توانم بکنم تو که کار را به من نمی سپاری